Het vroege Egyptische pleisterwerkmateriaal bestond uit gebrande gips, de gips van vandaag, die werd gevonden rond de verzadigde gebieden zoals grotten, zeeën, meren, enz. Dit sulfaat wordt gevormd door verdamping en heeft een zeer hoge tolerantie voor warmte. Bij vermenging met water van de pasta, die wordt gevormd, activeert de omgekeerde calcinering actie, die na het vastzetten  zorgt dat het pleistermateriaal in dezelfde vorm resulteert voor het perfecte pleisterwerk.

Destijds werden verschillende technieken gebruikt voor de versterking of  verstijven  van het bezettingswerk, zoals riet van een plant of lange groepjes van dierlijk haar. Als u op zoek gaat in de geschiedenis die naar verschillende grote structuren of constructies door de jaren heen gebouwd, zult u een aantal zeer indrukwekkende stukadoorswerken merken nergens talrijker  dan binnen de Griekse architectuur. Hier vonden zij het materiaal perfect voor hun sierlijke constructies en vond het ook ideaal als uitvalsbasis voor hun decoratieve sierpleisterwerken.